21ος Αιώνας: η Ελλάδα της Διαφθοράς στο Δ.Ν.Τ.

¨Όλοι στο βούρκο είμαστε,
κάποιοι όμως από εμάς κοιτάζουν τ΄ αστέρια."
Όσκαρ Ουάιλντ – Ιρλανδός συγγραφέας (1854-1900)

"Ένα παιδί μετράει τ΄άστρα"
Μενέλαος Λουντέμης – Έλληνας συγγραφέας (1912-1977)

Τότε που ο Μενέλαος Λουντέμης έγραψε αυτό το μυθιστόρημα (1957) πολλοί από εμάς που έχουμε περάσει τα 70 και βρισκόμαστε ακόμη στη ζωή ήμασταν έφηβοι.
Υπήρχαν και τότε σοβαρά προβλήματα αλλά ο ουρανός ήταν σχετικά καθαρός
και μπορούσαμε να κοιτάζουμε και να μετράμε αστέρια!
Σήμερα όμως ο βούρκος ξεχείλισε και σε λίγο θα μας σκεπάσει, θα μας κρύψει τον ουρανό και δεν θα μπορούμε πια ούτε να κοιτάζουμε, ούτε και να μετράμε αστέρια!

Ας κάνουμε κάτι επί τέλους!
Εκείνο που περνάει από το χέρι μας είναι αν απαλλαγούμε
οριστικά από τους Λύκους που αναθέσαμε να φυλάνε τα Πρόβατα.
Τους διεφθαρμένους δηλαδή Πολιτικούς και Εργατοπατέρες!
Να αποστομώσουμε έτσι τον κ. Ντομινίκ Στρος Κάν που είπε πως:

Η Ελλάδα είναι μία Χώρα βουτηγμένη στα…Σπαρτά!!!


Δευτέρα 10 Οκτωβρίου 2011

ΕΛΛΑΔΑ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΜΟΝΟ Η ΑΘΗΝΑ


                Ναι, δικαίως είμαστε αγανακτισμένοι,
                              αλλά με ποιους
                  και με τους εαυτούς μας ίσως;

  Δεν χρειάζονται ιδιαίτερες περιγραφές για την κατάσταση. Καθημερινά την ακούμε πολλές φορές από τα δελτία ειδήσεων και  καθημερινά δεν γνωρίζουμε τι θα μας ξημερώσει την επομένη.
  Όλοι γνωρίζουμε, ποιοι με τις αποφάσεις τους, τις ρεμούλες τους, τις ιδιοτέλειες και την ανικανότητα τους οδήγησαν την Χώρα στην υποτέλεια και  την καταστροφή.
Δεν χρειάζεται να επαναλάβουμε πράγματα που είναι γνωστά, θα πούμε μόνο πως
το Πολιτικό Σύστημα δικαίως βρίσκεται σε απόλυτη αναξιοπιστία και απαξίωση.
Το ίδιο και ο καθοδηγούμενος από τα Κόμματα Εξουσίας θλιβερός Συνδικαλισμός.

      Και όμως αρκετοί από εμάς εξακολουθούν να στηρίζουν
       Συνειδητά αυτό το άθλιο και χρεοκοπημένο σύστημα!
Οι Άνθρωποι, οι Πολίτες δεν είναι εύκολο να αλλάξουν νοοτροπία
          και πολύ περισσότερο οι Πελάτες του Συστήματος!

        Ας έρθουμε όμως στα δικά μας, τα του Κλάδου των Ταξί.
- ¨ΕΝΟΤΗΤΑ¨ Σαφώς και η Ενότητα είναι θρησκεία και προϋπόθεση σε κάθε αγωνιστική διεκδίκηση και κανόνας για επαγγελματική καταξίωση και σταθερότητα.
Όταν όμως η ΕΝΟΤΗΤΑ την επικαλείται το ΣΥΣΤΗΜΑ για να ΠΑΓΙΩΣΕΙ την παρασιτική του Υπόσταση, τι μπορεί και τι πρέπει να κάνει ο κάθε επαγγελματίας που βλέπει να χάνεται το έδαφος κάτω από τα πόδια του: Χρειάζεται προβληματισμός.

 Η ΓΝΗΣΙΑ ΕΝΟΤΗΤΑ ΕΙΝΑΙ  ΑΓΑΘΟ ΟΠΩΣ ΚΑΙ  ΑΛΛΑ  ΠΟΥ ΔΕΝ ΧΑΡΙΖΕΤΑΙ
       ΑΛΛΑ ΚΑΤΑΚΤΙΕΤΑΙ. ΟΤΑΝ ΕΙΣΑΙ ΑΔΥΝΑΜΟΣ ΣΟΥ ΕΠΙΒΑΛΛΟΥΝ
ΟΙ ΔΥΝΑΤΟΙ ΤΗΝ   ΕΝΟΤΗΤΑ ΠΟΥ ΕΞΥΠΗΡΕΤΕΙ ΤΑ ΣΥΜΦΕΡΟΝΤΑ ΤΟΥΣ!

- ¨ΕΛΛΑΔΑ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΜΟΝΟ Η ΑΘΗΝΑ. Το επικαλείται αυτό σταθερά και διαχρονικά η Περιφέρεια και τα Ταξί της Περιφέρειας φυσικά. Σίγουρα η Αθήνα διαθέτει κάτι λιγότερο από τα μισά ταξί της Χώρας και για τον λόγο αυτόν κατέχει σχεδόν μόνιμα την Προεδρία της Ομοσπονδίας. Η Αθήνα όμως εκτός από μεγάλο αριθμό ταξί  διαθέτει και μεγάλο βαθμό παρασκήνιο και διαπλοκή, η οποία  για ευνόητους λόγους εξυπηρετεί ετερόκλητα, ΙΔΙΟΤΕΛΗ και όχι ευνοϊκά για το ταξί συμφέροντα. Αυτή την ιδιαιτερότητα την γνωρίζουν και στην Περιφέρεια, αλλού πιο πολύ και αλλού λιγότερο. Γι αυτό και  δημιουργείται  δικαιολογημένα η απορία:

- Πώς γίνεται  δηλαδή η Περιφέρεια που δικαιολογημένα υποστηρίζει πως Ελλάδα δεν είναι μόνο η Αθήνα,  σε κάθε Συνέδριο αντί να ψηφίζει μόνο τοπικά στελέχη που θα ενισχύσουν τα περιφερειακά αιτήματα επιλέγει να αναδεικνύει με την ψήφο της και στελέχη από την Αθήνα και όχι πάντοτε με επαγγελματικά και αξιοκρατικά κριτήρια;
Όπως αρκετοί μέσα και έξω από την χώρα διαπιστώνουν το πρόβλημα της Ελλάδας είναι περισσότερο Πολιτικό. Ηθικό και Αξιοκρατικό και λιγότερο Οικονομικό.
Η νοοτροπία των Πολιτών άρχισε ήδη να αλλάζει. Καιρός είναι να αλλάξει και η νοοτροπία των Πελατών, των Αεριτζήδων και των Νταβατζήδων, της Κοινωνίας.
Η γνήσια και άδολη Ενότητα των Πολιτών μπορεί αυτό να το επιβάλλει.

Το Συνέδριο που θα εκλέξει τη νέα Διοίκηση της Πανελλήνιας Ομοσπονδίας Ταξί για την επόμενη τριετία (2011 – 2014) γίνεται όπως είναι γνωστό στην Αθήνα σε λιγότερο από ένα μήνα. Παρ όλα αυτά υπάρχει χρόνος για να κατακτήσει η Περιφέρεια την Ενότητα και την Οντότητα που δικαιωματικά της ανήκει. Δεν ξέρουμε φίλες και φίλοι τι θα ξημερώσει αύριο και για τη Χώρα και για τον Κλάδο και αυτό είναι μια πρόκληση για τον κάθε επαγγελματία να αναλάβει τις ευθύνες του!

Να λάβετε υπ’ όψη πως το Προεδρικό Διάταγμα Ρέππα που όταν τον περασμένο Μάιο δημοσιοποιήθηκε από τον Ιστότοπο της «ΑΝΕΞΑΡΤΗΤΗΣ ΠΕΡΙΦΕΡΕΙΑΚΗΣ ΠΑΡΑΤΑΞΗΣ» θεωρήθηκε άκυρο από υψηλά ιστάμενους στον Κλάδο, μετά την ….επέλαση Ραγκούση δηλώνεται από τα ίδια πρόσωπα πως το διάταγμα αυτό είχε συμφωνηθεί με τον Κύριο Ρέππα. Λίγοι όμως ελάχιστοι το γνώριζαν αυτό. Γεγονός είναι πως το Προεδρικό Διάταγμα Ρέππα είναι εξαιρετικά τοξικό για ολόκληρο τον Κλάδο των Ταξί και ιδιαίτερα για τους επαγγελματίες της Περιφέρειας. Διαβάστε το, δεν δικαιολογείται άγνοια.

Σε ότι αφορά εμένα έναν απόμαχο 71 ετών σήμερα, πολλοί με θεωρούν ενοχλητικό και θα ήθελαν να παίζω πρέφα στο καφενείο. Δεν θα το κάνω όμως, άλλωστε δεν γνωρίζω πρέφα. Θέλω να δηλώσω πως δεν έχω ούτε εμμονές, ούτε και απωθημένα με πρόσωπα. Οι συμπεριφορές, οι σκοπιμότητες, το παρασκήνιο και η ανικανότητα των ανεπάγγελτων αεριτζήδων και νταβατζήδων της κοινωνίας είναι που ενοχλούν τόσο στην Πολιτική όσο και στις Συνδικαλιστικές Παράγκες που λυμαίνονται Κλάδους, Επαγγελματίες και Εργαζόμενους και οδήγησαν τη Χώρα στην ανυποληψία, την χρεοκοπία στο ξεπούλημα. Θα έρθει η κατάλληλη στιγμή που θα πούμε περισσότερα.

Εύχομαι ολόψυχα τόσο η Χώρα όσο και ο Κλάδος μας να βρουν τον δρόμο και την πορεία που τους αξίζει. Σε ότι αφορά τα συνδικαλιστικά μας ζητήματα θέλω να ελπίζω πως αυτή τη φορά, στο επικείμενο Συνέδριο του Κλάδου θα μπουν οι βάσεις για γνήσια Ενότητα με την απομάκρυνση της Ηγεσίας του Κλάδου από τις διαπλοκές και αλληλεξαρτήσεις που διενεργούνται στο αθηναϊκό παρασκήνιο, που καταδικάζονται και από την συντριπτική πλειοψηφία και των Αθηναίων επαγγελματιών.
Πάντοτε υπήρχαν τέτοιου είδους διαπλοκές στο Φαιό Νταμάρι της Αττικής, τα τελευταία όμως χρόνια η διαπλοκή και η αλληλεξάρτηση ξεπέρασε με ανευθυνότητα και θρασύτητα κάθε όριο ανοχής!

Λαύριο, 10 Οκτωβρίου 2011 – Λευτέρης Τερζάκης -  terzakis@

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου